Verkiezingsprogramma's 2025 overvlaanderen
De ChristenUnie benoemt Zeeuws-Vlaanderen expliciet als een regio die door de landelijke overheid te lang is verwaarloosd en waar extra inzet nodig is voor leefbaarheid, bereikbaarheid en voorzieningen. Hun belangrijkste voorstellen zijn het uitbreiden van het Nationaal Programma Leefbaarheid en Veiligheid naar Zeeuws-Vlaanderen en het investeren in regionale voorzieningen, zodat deze regio leefbaar en goed bereikbaar blijft.
Extra investeren in leefbaarheid en voorzieningen Zeeuws-Vlaanderen
De ChristenUnie erkent dat Zeeuws-Vlaanderen (en vergelijkbare regio’s) structureel is achtergesteld door te weinig investeringen vanuit het Rijk. Ze willen dit herstellen door gerichte investeringen in leefbaarheid, bereikbaarheid, onderwijs en zorg, en door landelijke programma’s uit te breiden naar deze regio.
“De Rijksoverheid staat letterlijk en figuurlijk op grote afstand van de inwoners van de Veenkoloniën, Zeeuws-Vlaanderen of Twente. En dit geldt voor veel meer regio’s.”
“We breiden dit programma uit naar regio’s die nu nog buiten de boot vallen, zoals Zeeuws-Vlaanderen, de Veenkoloniën, Twente en zogenaamde New Towns...”
“Elke regio heeft genoeg OV, zorg- en onderwijsvoorzieningen en krijgt hiervoor geld van het Rijk. Zo houden we gebieden leefbaar.”
NSC ziet Vlaanderen als een belangrijke partner vanwege de gedeelde taal en culturele wortels en wil de samenwerking met Vlaanderen versterken. De partij stelt voor om de culturele en taalkundige banden aan te halen door gezamenlijke evenementen te organiseren en benadrukt het belang van grensoverschrijdende samenwerking op praktische terreinen zoals infrastructuur en sociale zekerheid. NSC noemt expliciet inspiratie uit het Vlaamse model voor het Nederlandse kindpakket.
Samenwerking met Vlaanderen versterken
NSC hecht aan nauwere samenwerking met Vlaanderen, vooral vanwege de gemeenschappelijke taal en cultuur. De partij wil dat deze samenwerking leidt tot concrete resultaten, zoals betere treinverbindingen en gezamenlijke culturele evenementen. Dit standpunt adresseert het belang van grensoverschrijdende samenwerking en het benutten van gedeelde culturele identiteit.
“We hechten aan de bijzondere samenwerking met Vlaanderen vanwege de gemeenschappelijke taal en culturele wortels, alsook met de aangrenzende Duitse deelstaten Nordrhein-Westfalen en Niedersachsen. Niet alleen het kabinet, maar ook de Kamer moet in de relatie met buurlanden investeren. Grensoverschrijdende samenwerking moet tot concrete resultaten leiden, zoals goede treinverbindingen en afspraken over sociale zekerheid en belastingen voor grensarbeiders.”
“We willen de culturele en taalkundige banden met Vlaanderen verder aanhalen door meer gezamenlijke evenementen te organiseren.”
Inspiratie uit het Vlaamse kindpakket
NSC noemt het Vlaamse model als inspiratiebron voor het Nederlandse kindpakket, met als doel voorspelbare en toegankelijke ondersteuning voor gezinnen. Dit standpunt richt zich op het verbeteren van de sociale zekerheid voor gezinnen in Nederland.
“De kinderbijslag en kindgebonden budget moeten voorspelbaar en toegankelijk zijn voor álle gezinnen, geïnspireerd door het Vlaamse model.”
Volt noemt Vlaanderen als voorbeeld voor effectief woonbeleid en milieunormen. Ze pleiten voor het overnemen van Vlaamse methoden bij het aanpakken van leegstand en het hanteren van strengere milieunormen, zoals Vlaanderen doet bij bodemkwaliteit.
Vlaamse leegstandsaanpak overnemen
Volt ziet de Vlaamse aanpak van leegstand als effectief en wil deze methode toepassen in Nederland om eigenaren te stimuleren sneller iets te doen aan leegstaande panden. Dit moet bijdragen aan het oplossen van de wooncrisis.
“Volt pleit daarom voor de Vlaamse aanpak, een methode waarbij leegstand wordt aangepakt met een jaarlijks stijgende gemeentelijke belasting. Dit beweegt eigenaren om sneller in actie te komen als hun pand leeg staat.”
Vlaamse milieunormen als minimum hanteren
Volt wil dat Nederland, net als Vlaanderen, de normen uit de Europese bodemmonitoringwet overneemt, zelfs als deze nog niet officieel van kracht zijn. Hiermee willen ze strengere eisen stellen aan bodemkwaliteit en milieuvervuiling tegengaan.
“Nederland moet, net zoals Vlaanderen, de normen uit deze nieuwe wet overnemen, ook wanneer deze nog niet in werking is getreden.”
D66 noemt Vlaanderen niet expliciet in haar verkiezingsprogramma. Wel benoemt D66 het belang van grensregio’s en grensoverschrijdende samenwerking, waarbij impliciet ook Vlaanderen als buurland wordt bedoeld. De partij wil regels en beleid ‘grens-proof’ maken om samenwerking op het gebied van mobiliteit, onderwijs, arbeidsmarkt en cultuur te verbeteren.
Grensoverschrijdende samenwerking met buurlanden versterken
D66 erkent dat grensregio’s, waaronder de grens met Vlaanderen, specifieke aandacht nodig hebben vanwege belemmerende regels die samenwerking in de weg staan. De partij wil deze barrières wegnemen en beleid aanpassen zodat samenwerking op het gebied van mobiliteit, onderwijs, arbeidsmarkt en cultuur makkelijker wordt. Dit moet de regio’s versterken en de positie van Nederland in Europa verbeteren.
“Grensregio’s hebben speciale aandacht nodig. Daar kunnen we veel Europees samenwerken, maar regels zitten die samenwerking vaak in de weg. D66 wil samenwerking over de grens aanmoedigen. We maken regels en beleid op het gebied van mobiliteit, onderwijs, arbeidsmarkt en cultuur ‘grens-proof’. Zo versterken we niet alleen de regio, maar ook de plek van Nederland in Europa.”
De SGP noemt Vlaanderen slechts één keer in haar verkiezingsprogramma, en wel als voorbeeld voor het instellen van een minister van Gezin en Jeugd in Nederland. Er zijn geen andere concrete beleidsvoorstellen of standpunten die specifiek op Vlaanderen of de Vlaams-Nederlandse relatie ingaan. De verwijzing is uitsluitend gericht op het overnemen van een bestuurlijk model uit Vlaanderen.
Minister van Gezin en Jeugd naar Vlaams model
De SGP pleit voor het instellen van een minister van Gezin en Jeugd in Nederland, geïnspireerd door het voorbeeld van Vlaanderen. Hiermee wil de partij het belang van het gezin institutioneel verankeren en jaarlijks rapporteren over de staat van het gezin.
“In aansluiting bij Vlaanderen moet er in Nederland een minister van gezin en jeugd komen. Over de staat van het gezin wordt jaarlijks gerapporteerd.”
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma