BIJ1 noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet in haar verkiezingsprogramma, maar pleit voor een mensgerichte GGZ met minder nadruk op diagnostisering en meer ruimte voor zelfbeschikking en inclusie. De partij wil af van doorgeschoten etikettering en stigmatisering, en zet in op toegankelijke, niet-dwingende zorg voor mensen met psychische problematiek, waaronder mensen met persoonlijkheidsstoornissen kunnen vallen.
BIJ1 wil een radicale omslag in de GGZ, waarbij de menselijke maat centraal staat en doorgeschoten diagnostisering wordt tegengegaan. Dit betekent minder focus op labels en stoornissen, waaronder persoonlijkheidsstoornissen, en meer aandacht voor de behoeften van de mens achter de diagnose.
“We zetten ons in voor een GGZ zonder doorgeslagen diagnostisering, lange wachtlijsten, personeelstekorten, separeercellen en burn-outs onder medewerkers. Naar een GGZ waar de menselijke maat centraal staat.”
De partij pleit voor meer zelfbeschikking voor mensen die zorg krijgen, inclusief mensen met psychische problematiek. Gedwongen zorg wordt beperkt en uitgevoerd volgens internationale verdragen, met een verbod op vrijheidsbeperkende maatregelen.
“Iedereen krijgt de vrijheid te kiezen bij welke hulpverlener zij geholpen willen worden. Gedwongen zorg wordt in lijn met het VN-verdrag Handicap uitgevoerd en er wordt meer zelfbeschikking geregeld voor personen die onbegrepen gedrag vertonen. Vrijheidsbeperkende maatregelen in instellingen worden verboden.”
Het verkiezingsprogramma van NSC noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet en bevat geen concrete, onderscheidende standpunten of beleidsvoorstellen die specifiek gericht zijn op persoonlijkheidsstoornissen. De partij richt zich in algemene zin op het verbeteren van de geestelijke gezondheidszorg voor mensen met complexe psychiatrische problemen, maar zonder specifieke aandacht voor persoonlijkheidsstoornissen als aparte categorie.
Hoewel NSC pleit voor betere zorg voor mensen met complexe psychiatrische problemen, wordt "persoonlijkheidsstoornis" nergens genoemd of uitgewerkt als aparte doelgroep. Beleidsvoorstellen zijn algemeen geformuleerd en richten zich op de specialistische ggz en complexe problematiek in brede zin, zonder specifieke maatregelen voor persoonlijkheidsstoornissen.
“Mensen met complexe en/of gestapelde psychiatrische problemen worden met voorrang geholpen. Hiervoor komt stabiele en voorspelbare financiering voor de specialistische ggz, waarbij zorg minder versnipperd wordt aangeboden.”
“Ernstige psychiatrische aandoeningen met veel impact voor patiënt en samenleving krijgen prioriteit.”
De SGP noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet in haar verkiezingsprogramma en heeft geen specifiek beleid of concrete voorstellen die direct op deze diagnose zijn toegespitst. Wel pleit de partij voor het normaliseren van gedrag bij jeugdigen en het voorkomen van medicalisering, en richt zij zich op het verbeteren van de geestelijke gezondheidszorg voor mensen met ernstige psychische problemen in het algemeen. Specifieke aandacht voor persoonlijkheidsstoornissen ontbreekt.
De SGP vindt dat de overheid moet bijdragen aan het normaliseren van gedrag bij jongeren en wil medicalisering en problematisering van gedrag tegengaan. Dit standpunt raakt aan de bredere discussie over psychische stoornissen, maar benoemt persoonlijkheidsstoornissen niet expliciet.
“De SGP vindt het belangrijk dat de overheid bijdraagt aan het normaliseren in plaats van medicaliseren en het problematiseren van gedrag.”
De SGP wil extra middelen inzetten voor mensen met de ernstigste psychische problemen en de wachttijden in de geestelijke gezondheidszorg terugdringen. Hoewel persoonlijkheidsstoornissen hieronder kunnen vallen, wordt deze groep niet specifiek genoemd.
“De SGP wil extra middelen voor het terugdringen van de wachttijden in de ggz. Met prioriteit wordt ingezet op hulp voor mensen met de ernstigste psychische problemen.”
Het VVD-verkiezingsprogramma noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet en behandelt het onderwerp slechts indirect onder de bredere noemer van "mensen met verward gedrag". De partij pleit voor meer dwangmogelijkheden en snellere interventie bij destructief gedrag, met als doel zowel de patiënt als de samenleving te beschermen. Concrete beleidsvoorstellen richten zich op het doorbreken van destructieve patronen en het inzetten van dwang, zonder dat eerst wetsovertredingen hoeven plaats te vinden.
De VVD wil dat mensen met verward gedrag sneller en vaker hulp krijgen, desnoods met dwang, om destructieve patronen te doorbreken voordat er strafbare feiten plaatsvinden. Dit beleid is bedoeld om zowel de persoon zelf als de samenleving te beschermen, maar noemt persoonlijkheidsstoornissen niet expliciet en blijft op hoofdlijnen.
“We onderzoeken samen met politie, woningcorporaties en zorginstellingen/huisartsen hoe één financieringsvorm kan ontstaan voor de hulp aan personen met verward gedrag waarbij desnoods vaker dwang kan worden ingezet om destructieve patronen definitief te doorbreken en iemand niet eerst wetsovertredingen hoeft te begaan voordat de situatie tijdelijk wordt opgelost.”
“Zo beschermen we zowel de patiënt tegen zichzelf maar ook de maatschappij tegen ongewenst gedrag van de patiënt.”
Volt noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet in haar verkiezingsprogramma en doet geen concrete voorstellen die specifiek gericht zijn op deze doelgroep. Het beleid rond geestelijke gezondheidszorg richt zich algemeen op het verbeteren van toegankelijkheid, het verminderen van wachtlijsten en het centraal stellen van de persoon in plaats van het label, zonder specifieke aandacht voor persoonlijkheidsstoornissen. Volt pleit voor meer professionaliteit, wetenschappelijke onderbouwing en laagdrempelige ggz, maar blijft op dit punt algemeen.
Volt adresseert geestelijke gezondheidszorg in brede zin, maar noemt persoonlijkheidsstoornissen niet als aparte categorie en doet geen specifieke voorstellen voor deze groep. De partij richt zich op het verbeteren van de ggz voor jongeren en kwetsbare groepen, met aandacht voor toegankelijkheid en het centraal stellen van de persoon, maar zonder concrete maatregelen voor persoonlijkheidsstoornissen.
“De persoon in plaats van het label staat weer centraal. We maken ervaringsdeskundige expertise én ggz-expertise laagdrempelig beschikbaar in de samenleving (on- en offline).”
“We zorgen dat de geestelijke gezondheidszorg (ggz) beter toegankelijk wordt en voor jongeren tot 25 jaar gratis is.”
JA21 noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet in haar verkiezingsprogramma en doet geen concrete voorstellen die direct op deze problematiek zijn toegespitst. Wel pleit de partij voor meer capaciteit en financiering in de geestelijke gezondheidszorg (ggz) voor mensen met zware psychiatrische problemen, wat indirect relevant kan zijn voor mensen met persoonlijkheidsstoornissen. Specifieke beleidsmaatregelen of visies gericht op persoonlijkheidsstoornissen ontbreken.
JA21 erkent het tekort aan gekwalificeerd personeel en lange wachtlijsten in de ggz, waardoor mensen met ernstige psychiatrische problemen – waaronder mogelijk persoonlijkheidsstoornissen – onvoldoende zorg krijgen. De partij wil daarom extra financiering voor deze doelgroep, maar noemt persoonlijkheidsstoornissen niet expliciet.
“JA21 wil de capaciteit van ggz-organisaties vergroten door extra financiering te verstrekken voor de zorg voor patiënten die te kampen hebben met zware psychiatrische problemen.”
De SP noemt "persoonlijkheidsstoornis" niet expliciet in haar verkiezingsprogramma en doet geen concrete voorstellen die specifiek op deze doelgroep zijn toegespitst. Wel pleit de partij voor minder bureaucratische zorg en meer ruimte voor het professionele oordeel van behandelaars, waarbij zorg niet mag afhangen van labels uit handboeken zoals de DSM. De kern van hun visie is dat mensen met complexe psychische problematiek, waaronder mogelijk persoonlijkheidsstoornissen, passende en toegankelijke zorg moeten krijgen zonder stigmatiserende etiketten.
De SP vindt dat zorg niet afhankelijk mag zijn van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen zoals de DSM. Dit impliceert dat mensen met bijvoorbeeld een persoonlijkheidsstoornis niet eerst een formele diagnose hoeven te krijgen om zorg te ontvangen, maar dat behandelaars op basis van hun professionele oordeel passende zorg kunnen bieden. Hiermee wil de SP stigmatisering en onnodige drempels in de geestelijke gezondheidszorg tegengaan.
“Zorg mag daarbij niet afhangen van bureaucratische regels of een label op basis van een handboek voor aandoeningen (zoals de DSM). Behandelaars krijgen de ruimte om passende zorg te bieden op basis van hun professionele oordeel.”
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma