Het CDA vindt dat het huidige stelsel van loondoorbetaling bij ziekte te zwaar drukt op werkgevers en wil het daarom hervormen. Ze pleiten voor het verlichten van werkgeversverantwoordelijkheden in het tweede ziektejaar, snellere re-integratie, en meer zekerheid voor werknemers, onder andere via een verzuim-ontzorg-verzekering. Het CDA wil zo het systeem eenvoudiger, eerlijker en toekomstbestendig maken, met meer nadruk op passend werk en preventie.
Het CDA erkent dat de verplichting tot twee jaar loondoorbetaling bij ziekte zwaar is voor werkgevers, vooral bij langdurig verzuim. Ze willen deze verantwoordelijkheid verlichten door in het tweede ziektejaar zekerheid te bieden dat werknemers begeleid kunnen worden naar werk buiten de organisatie, onder andere via een verzuim-ontzorg-verzekering. Dit moet werkgevers ontlasten en de re-integratie van zieke werknemers bevorderen.
“Voor werkgevers knelt de twee jaar loondoorbetaling met bijbehorende verplichtingen...”
“We verlichten de verantwoordelijkheden voor werkgevers door in het tweede ziektejaar zekerheid te bieden dat de werknemer kan worden begeleid naar werk buiten de organisatie met een verzuim-ontzorg-verzekering, zoals afgesproken in het arbeidsmarktpakket.”
“Het arbeidsmarktpakket dat met sociale partners is afgesproken met urgentie worden doorgezet. Het gaat dan onder meer om ... wetgeving voor het tweede ziektejaar.”
Het CDA wil het stelsel van ziekte en arbeidsongeschiktheid hervormen met meer nadruk op snelle interventie, preventie en duurzame re-integratie. Ze pleiten voor een hogere frequentie van interactie tussen werkgever en werknemer in de eerste twee ziektejaren om herstel en terugkeer naar werk te bevorderen.
“We willen een hogere frequentie van interactie, al tijdens de eerste twee jaar van ziekte, om herstel en re-activatie te bevorderen, met verantwoordelijkheid van werkgever en werknemer en duidelijker afspraken.”
“We herzien het stelsel voor de arbeidsongeschiktheidsverzekering met de nadruk op passend werk, snellere interventie, preventie en duurzame re-activatie...”
Het CDA vindt het huidige systeem te complex en wil het vereenvoudigen, onder meer door het samenvoegen van uitkeringen en het betrekken van sociale partners en ervaringsdeskundigen bij de hervorming. Dit moet zorgen voor meer duidelijkheid en zekerheid voor zowel werkgevers als werknemers.
“Het moet ook eenvoudiger, duidelijker en eerlijker. Dat doen we samen met sociale partners. Ook vragen we expliciet ervaringsdeskundigen om mee te denken.”
“Voor een toekomstbestendig arbeidsongeschiktheidsstelsel maken we één uitkering voor duurzame en niet-duurzame arbeidsongeschikten; we tasten de rechten van bestaande uitkeringen niet aan.”
BBB wil de verplichting voor kleinere werkgevers om bij ziekte twee jaar loon door te betalen terugbrengen naar één jaar. In het tweede ziektejaar komt er een publieke voorziening voor inkomensbescherming van werknemers. Hiermee wil BBB het risico voor werkgevers verlagen, vaste contracten stimuleren en de arbeidsmarkt dynamischer maken.
BBB vindt het huidige Nederlandse systeem, waarbij werkgevers twee jaar loon moeten doorbetalen bij ziekte, te belastend voor vooral kleinere werkgevers. Door deze termijn te verkorten naar één jaar en het tweede jaar publiek te regelen, wil BBB het aannemen van vast personeel aantrekkelijker maken en de regeldruk verminderen.
“Eerlijker ziekteregime voor werkgevers: loondoorbetaling terug naar één jaar. BBB wil de verplichting voor kleinere werkgevers om bij ziekte twee jaar lang loon door te betalen terugbrengen naar één jaar.”
“In het tweede ziektejaar komt er een publieke voorziening voor inkomensbescherming, met ruimte voor reintegratie. Zo blijft de werknemer niet in de kou staan, maar nemen we werkgevers wél een onredelijk risico uit handen.”
“Deze hervorming draagt bij aan een dynamischer arbeidsmarkt, minder ziekteverzuimstress en meer vaste banen.”
BVNL wil de verplichting voor werkgevers om loon door te betalen bij ziekte van werknemers drastisch verkorten van twee jaar naar maximaal zes maanden. Na deze periode moet de werknemer weer aan het werk of terugvallen op de bijstand, en wordt de Wet Poortwachter afgeschaft. Hiermee wil BVNL de lasten voor werkgevers verlichten en het verschil tussen werken en een uitkering vergroten.
BVNL vindt de huidige verplichting voor werkgevers om twee jaar loon door te betalen bij ziekte te zwaar en wil deze terugbrengen naar maximaal zes maanden. Na deze periode moet de werknemer weer aan het werk of terugvallen op de bijstand. Dit moet het aannemen van personeel aantrekkelijker maken en de lasten voor werkgevers verlagen.
“Doorbetalen bij ziekteverzuim van een werknemer terugbrengen van 2 jaar naar maximaal 6 maanden. Na 6 maanden is iemand weer aan het werk of valt hij of zij terug naar de bijstand.”
BVNL wil de Wet Poortwachter afschaffen, waarmee de verplichtingen voor werkgevers rondom re-integratie bij ziekte verdwijnen. Dit past in hun bredere visie om werkgevers te ontlasten en de bureaucratie te verminderen.
“De Wet Poortwachter wordt afgeschaft.”
GroenLinks-PvdA erkent dat loondoorbetaling bij ziekte, vooral voor kleine werkgevers, een zware last is. Hun belangrijkste voorstel is om het tweede ziektejaar collectief en publiek te verzekeren, waarbij grote werkgevers solidair zijn met het mkb. Hiermee willen ze de lasten eerlijker verdelen en de positie van kleine werkgevers versterken.
GroenLinks-PvdA wil de financiële druk van loondoorbetaling bij ziekte voor het mkb verlichten door het tweede ziektejaar collectief en publiek te verzekeren. Dit voorstel adresseert het probleem dat kleine werkgevers onevenredig zwaar worden belast bij langdurige ziekte van werknemers, en beoogt meer solidariteit tussen grote en kleine werkgevers.
“Loondoorbetaling bij ziekte wordt als een zware last ervaren door het mkb. We verzekeren het tweede ziektejaar collectief en publiek voor alle werkgevers. Hierbij zijn grote werkgevers solidair met mkb-werkgevers.”
“Ondersteuning kleine werkgevers. Loondoorbetaling bij ziekte wordt als een zware last ervaren door het mkb. We verzekeren het tweede ziektejaar collectief en publiek voor alle werkgevers. Hierbij zijn grote werkgevers solidair met mkb-werkgevers.”
JA21 wil de loondoorbetaling bij ziekte voor werkgevers verkorten, om het ziekte- en arbeidsongeschiktheidsstelsel werkbaarder te maken en werkgevers te stimuleren vaker vaste contracten te geven. Hun belangrijkste voorstel is het verkorten van de periode waarin werkgevers loon moeten doorbetalen bij ziekte, gecombineerd met snellere re-integratie en hervorming van het huidige systeem.
JA21 vindt dat de huidige verplichting voor werkgevers om langdurig loon door te betalen bij ziekte een te grote drempel vormt om mensen in vaste dienst te nemen. Door deze periode te verkorten en het systeem te hervormen, willen ze het aannemen van personeel aantrekkelijker maken en het stelsel werkbaarder maken voor zowel werkgevers als werknemers.
NSC wil het arbeidsongeschiktheidsstelsel grondig hervormen om het eerlijker, begrijpelijker en uitvoerbaarder te maken, en tegelijkertijd werkgevers stimuleren om zieke werknemers in dienst te houden. Ze stellen voor om de WIA-drempel te verlagen, de no-riskpolis te verruimen en de WGA-vervolguitkering te vervangen door werkimpulsen, met als doel zowel de positie van zieke werknemers als de bereidheid van werkgevers te verbeteren.
NSC vindt het huidige stelsel te complex en onrechtvaardig, waardoor mensen te lang in onzekerheid zitten en werkgevers worden ontmoedigd om zieke werknemers in dienst te houden. Ze willen het stelsel vereenvoudigen, de WIA-drempel verlagen en werkgevers stimuleren via een ruimere no-riskpolis en het afschaffen van de WGA-vervolguitkering.
“We hervormen het arbeidsongeschiktheidsstelsel grondig om zo de WIA eerlijker, begrijpelijker en uitvoerbaarder te maken. Tegelijk maken we het aantrekkelijker voor werkgevers om deels arbeidsongeschikte werknemers in dienst te houden of aan te nemen, onder meer door een verruiming van de no-riskpolis. De bestaansonzekere WGA-vervolguitkering wordt afgeschaft en vervangen door werkimpulsen die zowel voor werkgevers als werknemers stimulerend zijn. Daarnaast verlagen we de WIA-drempel naar 25% om te voldoen aan internationale verplichtingen (ILO-verdrag).”
NSC wil dat werknemers in de eerste periode van ziekte beter re-integreren, met een aangepaste Wet verbetering poortwachter en meer nadruk op preventie. Dit moet de instroom in de WIA verlagen en de betaalbaarheid van het stelsel verbeteren.
“Het is daarom belangrijk dat werknemers in de eerste periode van hun ziekte al beter re-integreren. Werkgevers hebben hierin een belangrijke rol. We hervormen de Wet verbetering poortwachter om dat te bereiken. Daarnaast moet preventie een centrale rol krijgen binnen de sociale zekerheid, onder meer via een actuele, effectieve en goed uitvoerbare Risico-Inventarisatie en Evaluatie. We nemen gerichte maatregelen om de stijgende instroom terug te dringen.”
De SGP wil de verplichte loondoorbetaling bij ziekte voor werkgevers verkorten van twee naar anderhalf jaar. Hiermee beoogt de partij het vaste contract aantrekkelijker te maken en werkgeverslasten te verlichten, zodat het aannemen van personeel minder risicovol wordt. De SGP ziet dit als een eerste stap om de arbeidsmarkt stabieler te maken en de krapte te verminderen.
De SGP stelt voor om de periode waarin werkgevers verplicht loon moeten doorbetalen bij ziekte te verkorten van twee naar anderhalf jaar. Dit moet het vaste contract aantrekkelijker maken en de risico’s en lasten voor werkgevers verlagen, zodat zij sneller mensen in vaste dienst nemen. De maatregel is bedoeld om de arbeidsmarkt te stimuleren en de drempel voor werkgevers te verlagen om personeel aan te nemen.
50PLUS doet in haar verkiezingsprogramma geen concrete voorstellen of uitspraken over "loonbetaling bij ziekte". Het programma benoemt wel maatregelen om uitval door ziekte bij 50-plussers te voorkomen, maar gaat niet in op de duur, hoogte of verplichtingen rond loonbetaling bij ziekte voor werkgevers of werknemers.
50PLUS richt zich op het voorkomen dat 50-plussers uitvallen door ziekte, met als doel hun arbeidsparticipatie te verhogen. Er worden echter geen specifieke voorstellen gedaan over de regeling van loonbetaling bij ziekte zelf.
“Maatregelen om te zorgen dat 50-plussers niet vroegtijdig uitvallen door ziekte of ontslag, om de arbeidsparticipatie van ouderen te verhogen.”
BIJ1 benoemt in haar verkiezingsprogramma niet expliciet het onderwerp "loonbetaling bij ziekte" of concrete voorstellen hierover. Het programma bevat geen specifieke passages over de duur, hoogte of voorwaarden van loondoorbetaling bij ziekte voor werknemers. Wel zijn er bredere standpunten over inkomenszekerheid, bescherming van werknemers en het recht op inkomen tijdens verlof, maar deze zijn niet direct of concreet gekoppeld aan loondoorbetaling bij ziekte.
Hoewel niet over ziekte, pleit BIJ1 wel voor volledige inkomensdoorbetaling bij ouderschapsverlof. Dit laat zien dat de partij inkomenszekerheid tijdens afwezigheid door persoonlijke omstandigheden belangrijk vindt, maar dit wordt niet doorgetrokken naar ziekteverlof.
“Voor alle ouders op verlof betalen we 100% inkomen door.”
D66 wil de verplichte loondoorbetaling bij ziekte voor werkgevers verkorten van twee naar één jaar, om het aantrekkelijker te maken om vaste contracten aan te bieden. Hiermee wil D66 het risico voor werkgevers verminderen en de positie van werknemers op de arbeidsmarkt versterken.
D66 stelt voor om de periode waarin werkgevers verplicht loon moeten doorbetalen bij ziekte te verkorten van twee naar één jaar. Dit moet het voor werkgevers minder risicovol maken om vaste contracten te geven, waardoor meer mensen zekerheid krijgen op de arbeidsmarkt. Het voorstel adresseert het probleem dat de huidige langdurige loondoorbetalingsplicht een drempel vormt voor het aanbieden van vaste banen.
“Om ondernemers te stimuleren om meer vaste contracten aan te bieden wil D66 de verplichte loondoorbetaling bij ziekte verkorten naar 1 jaar.”
DENK wil kleinere ondernemers tegemoetkomen door een betaalbaar vangnet te creëren voor loondoorbetaling bij ziekte, zonder de rechten van werknemers aan te tasten. Het voorstel richt zich specifiek op het verlichten van de lasten voor kleine ondernemers, terwijl de bescherming van werknemers bij ziekte behouden blijft. Hiermee kiest DENK voor een balans tussen ondernemersbelang en werknemerszekerheid.
DENK erkent dat de verplichting tot loondoorbetaling bij ziekte een zware last kan zijn voor kleinere ondernemers. Om ondernemerschap te stimuleren zonder werknemersrechten te beperken, stelt DENK een betaalbaar vangnet voor dat deze ondernemers ondersteunt bij ziektegevallen onder personeel. Dit vangnet moet de financiële risico’s voor kleine bedrijven beperken, terwijl de bestaande bescherming voor zieke werknemers volledig behouden blijft.
“We zorgen voor een betaalbaar vangnet voor de loondoorbetaling bij ziekte voor kleinere ondernemers. Hiermee komen we ondernemers tegemoet, zonder de rechten van werknemers in te perken.”
FVD wil de verplichting voor werkgevers om loon door te betalen bij ziekte verkorten van twee naar één jaar, specifiek voor het MKB. Hiermee wil de partij het aannemen van personeel aantrekkelijker maken voor ondernemers en de risico’s voor werkgevers beperken.
FVD vindt dat de huidige verplichting voor werkgevers om twee jaar loon door te betalen bij ziekte een te grote last is, vooral voor het MKB. Door deze periode te verkorten naar één jaar, verwacht FVD dat ondernemers sneller mensen in dienst durven nemen en het aannemingsbeleid wordt gestimuleerd.
“We versoepelen het ontslagrecht voor het MKB en verkorten de doorbetalingsverplichting bij ziekte naar één jaar, zodat ondernemers weer mensen durven aan te nemen.”
De SP wil kleine bedrijven ontlasten bij de loonbetaling tijdens ziekte door het tweede ziektejaar collectief te financieren via het UWV, zonder dat werknemers rechten verliezen. Hiermee wil de partij de lasten voor kleine werkgevers verlagen, terwijl de bescherming van zieke werknemers behouden blijft. De kern van hun visie is solidariteit: risico’s worden gedeeld, zodat zowel werkgevers als werknemers zekerheid hebben bij ziekte.
De SP stelt voor dat kleine bedrijven niet langer twee jaar het loon hoeven door te betalen bij ziekte; het tweede jaar wordt betaald uit een collectief fonds via het UWV. Dit moet de financiële druk op kleine werkgevers verlagen, terwijl werknemers hun rechten behouden. Het voorstel adresseert het probleem dat kleine ondernemers onevenredig zwaar worden belast door langdurige loondoorbetaling bij ziekte.
“Daarom zorgen we ervoor dat kleine bedrijven minder lang het loon door hoeven te betalen bij ziekte, zonder dat de werknemer zijn rechten verliest. Het tweede ziektejaar bij kleine werkgevers betalen we gezamenlijk uit premiegeld via het UWV.”
De VVD wil het risico van loondoorbetaling bij ziekte voor kleine werkgevers verlagen door het tweede jaar loondoorbetaling af te schaffen en te vervangen door een collectieve verzekering. Hiermee wil de partij het aannemen van personeel aantrekkelijker maken voor kleine ondernemers en de lasten eerlijker verdelen.
De VVD vindt het voor kleine ondernemers te zwaar om twee jaar loon door te betalen bij ziekte van een werknemer. Door de termijn te verkorten en het tweede jaar via een collectieve verzekering te regelen, wil de partij het risico voor kleine werkgevers beperken en het aannemen van personeel stimuleren.
“Afschaffing tweede jaar loondoorbetaling bij ziekte voor kleine werkgevers: We verlagen de drempel om personeel in dienst te nemen door het risico bij ziekte voor werkgevers te beperken. Vooral voor kleine ondernemers is het zwaar dat zij twee jaar loon moeten doorbetalen bij ziekte van een werknemer. We verkorten de termijn waarvoor kleine werkgevers aansprakelijk zijn en vervangen het tweede jaar voor een collectieve verzekering.”
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma
Niet expliciet genoemd in verkiezingsprogramma